RESPECT | SELF-ESTEEM | EMPATHY

 I heard my mother asking the neighbors for salt. But we had salt at home. I asked her why she asked the neighbors for salt. And she replied, 'Because our neighbors don't have a lot of money, and they often ask us for something. From time to time, I also ask them for something small and inexpensive, so they feel that we need them too. This way, they will feel more comfortable and it will be easier to continue asking us for everything they need.'

And that's what I learned from my mother... let's raise empathetic, humble, and supportive children with too many values to mention!

Unknown author"

🪔നിരാശ? ~ ഒരു സെൻ കഥ

 🪔നിരാശ? ~ ഒരു സെൻ കഥ 

ഒരു യുവാവ് വളരെയധികം നിരാശയോടെയും - ദുഃഖത്തോടെയും പുഴക്കരയിലെ സെൻ ഗുരുവിന്റെ അരികിലെത്തി . ശേഷം താൻ അന്നുവരെ അനുഭവിച്ചു പോന്നിരുന്ന ജീവിത ദുഃഖങ്ങൾ - കഷ്ടപ്പാടുകൾ - അവഗണനകൾ - പ്രാരാബ്ദങ്ങൾ ഇവയെക്കുറിച്ചെല്ലാം ഒന്നൊന്നായി വിവരിക്കാൻ തുടങ്ങി.

ഈ ചെറിയ പ്രായത്തിൽത്തന്നെ ദുരനുഭവങ്ങൾ ഒട്ടനവധിയായി ; ഒന്നു മരിച്ചു കിട്ടിയാൽ മതിയെന്ന് മാത്രമേ ഇപ്പോൾ ആഗ്രഹമുള്ളൂ - പ്രതീക്ഷ വെയ്ക്കാൻ ഉതകുന്ന ഒന്നും തന്നെ ഇനി ജീവിതത്തിൽ ബാക്കിയില്ല.

ഇത്തരത്തിലായിരുന്നു അയാളുടെ മാനസികാവസ്ഥ.

സെൻഗുരു മറുപടിയായി പറഞ്ഞത് ഇത്രമാത്രം

"ആ നിൽക്കുന്ന അലക്കുകാരന്റെ കഴുതയെ നോക്കുക : ഒരു ദിവസം മുഴുവൻ അതിനെ നിരീക്ഷിക്കുക ; ശേഷം മടങ്ങി വരുമ്പോൾ ഉത്തമമായ പ്രശ്ന പരിഹാരം ഞാൻ നിർദ്ദേശിക്കാം."

അതു ശരിവെച്ച യുവാവ് അടുത്ത ദിവസം പ്രഭാതം മുതൽ പ്രദോഷം വരെ ആ കഴുതയെ അനുഗമിച്ചു. അതിന്റെ രീതികൾ സസൂക്ഷ്മം നിരീക്ഷിച്ചു. പക്ഷേ സർവ്വ സാധാരണമെന്നതിൽ കവിഞ്ഞ മറ്റൊന്നും തന്നെ അയാൾക്ക് അനുഭവവേദ്യമായില്ല .

അടുത്ത ദിനം സെൻഗുരുവിന്റെ അടുക്കൽ മടങ്ങിയെത്തിയതും അയാൾ ഇത്ര മാത്രം പറഞ്ഞു.

"ഗുരോ…. അലക്കുകാരന്റെ അടിമയെപ്പോലെ ദിവസം മുഴുവൻ ഭാണ്ഡവുമേന്തി അലയുന്ന - മണ്ടനായ ആ കഴുതയിൽ എടുത്തു പറയാൻ തക്കതായ ഒരു മേന്മയും ഞാൻ കണ്ടില്ല. സമയം വെറുതേ നഷ്ട്ടമായതു മിച്ചമെന്നേ പറയാനുള്ളൂ……വീണ്ടും നിരാശ മാത്രമാണ് ബാക്കി…..

അതെന്തു തന്നെയും ആയിക്കൊള്ളട്ടെ : ദയവായി എനിക്കുള്ള പ്രശ്ന പരിഹാരം മാത്രം ഒന്നുപദേശിച്ചു തന്നാലും."

ഗുരു ഒന്നു മന്ദഹസിച്ച ശേഷം ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു :

"സുഹൃത്തേ…. താങ്കൾക്ക് നൽകാൻ കഴിയുന്ന ഏറ്റവും നല്ല മാർഗ്ഗ നിർദ്ദേശം ആ കഴുത തന്നെ പകർന്നു നൽകിക്കഴിഞ്ഞു. അതിൽ കൂടുതലായൊന്നും എനിക്കു പറഞ്ഞു തരാനില്ല."

യുവാവ് ഒന്നന്ധാളിച്ചു…

അതു മനസ്സിലാക്കിയ ഗുരു ഇപ്രകാരം തുടർന്നു.

"താങ്കൾ തീർച്ചയായും കണ്ടുകാണണം. അതിരാവിലെ തന്നെ ആ കഴുത ഉറക്കമുണരുന്നു - യജമാനൻ നൽകുന്ന ആഹാരം എന്തോ -അതു കഴിക്കുന്നു. ശേഷം ചുമലിൽ വെച്ച് കെട്ടുന്ന തന്നെക്കാൾ ഭാരമുള്ള വിഴുപ്പ് കെട്ടു മുഴുവൻ ഒരു മടിയും കൂടാതെ നദിയോരം വരെ ചുമക്കുന്നു - അയാൾ തുണിയലക്കുന്ന നേരമത്രയും കരയിൽ വിശ്രമിക്കുന്നു - ശേഷം നനച്ചുണക്കിയ അതേ തുണികളുമായിത്തന്നെ മടക്കയാത്ര ചെയ്യുന്നു…...വീട്ടിലെത്തി ചുമടിറക്കുന്നു

ശരിയാണോ ?

'അതെ എന്ന് യുവാവ് '

അതായത് :

വീട് വിട്ടിറങ്ങുമ്പോൾ താൻ വഹിച്ച മുഷിഞ്ഞ തുണികളുടെ ഭാരവും - അലക്കു കഴിഞ്ഞു ചുമക്കുന്ന നല്ല തുണികളുടെ ഭാരവും കഴുത ഒരേ മനോഭാവത്തോടെ മാത്രം മുതുകിൽ ചുമക്കുന്നു.

വൃത്തിയും - വൃത്തിഹീനതയും അതിന്റെ ചിന്തയിൽ വരുന്നതേയില്ല .

പ്രത്യേക സന്തോഷമോ - സന്താപമോ രണ്ടു ഘട്ടത്തിലും അതിനെ ബാധിക്കുന്നതുമില്ല .

രണ്ടിനോടും ഒരേ വികാരം. സ്വന്തം കർമ്മമായ ചുമടെടുക്കുക - എന്നതിൽ കവിഞ്ഞ ഒരു ചിന്തയും അതിനെ അലട്ടുന്നില്ല .

ഒരു മനുഷ്യന്റെ കർമ്മ ഗതിയും അതുപോലെ ആയിരിക്കണം - ചെയ്യുന്ന പ്രവർത്തികളുടെ സ്വഭാവം അനുകൂലമോ - പ്രതികൂലമോ എന്തുതന്നെ ആയാലും മനസ്സിനെ അവ ആഴത്തിൽ ഉലയ്ക്കാതിരിക്കണം…..

സുഖവും - ദുഃഖവുമെല്ലാം താൽക്കാലികമായി ചുമക്കേണ്ടിവരുന്ന വെറും ഭാണ്ഡക്കെട്ടുകൾ മാത്രമാണെന്ന് ചിന്തിക്കാൻ കഴിയണം……

അത്രമാത്രമേ പ്രതിവിധിയുള്ളൂ…."

യുവാവിന്റെ മുഖം പ്രസന്നമായി…മനസ്സിൽ പ്രതീക്ഷകൾ നാമ്പിട്ടു…. ഗുരുവിനോട് ഒരു പ്രണാമം മാത്രം പറഞ്ഞ ശേഷം

മടക്കയാത്ര തുടങ്ങി….."

-ഗുണപാഠം-

🔱 പ്രവൃത്തികൾ ചെയ്യുന്നതിന് മുൻപ് അവയെ…. അതിന്റെ സ്വഭാവത്തെ അപ്രകാരം തന്നെ അംഗീകരിക്കുക.

🔱 പൂർണ്ണമായും ഒന്നിനോടും വിമുഖത പാടില്ല.

🔱 കർമ്മം ചെയ്യുകയല്ലാതെ മറ്റൊരു മാർഗ്ഗവുമില്ല - സാഹചര്യങ്ങൾ എപ്പോഴും അനുകൂലമായെന്നു വരില്ല - അതുകൊണ്ട് അവയിലൂടെയെല്ലാം കടന്നു പോവുക ….

ആഗ്രഹമാണ് വിജയത്തിന്റെ (സമാധാനത്തിന്റെ) ഏറ്റവും വലിയ ശത്രു

ഒരിക്കൽ ഒരു യുവ യോഗി നദിക്കരയിൽ താമസിച്ചിരുന്നു. അവിടെ അദ്ദേഹം കൂടുതൽ സമയവും യോഗയും ധ്യാനവും ചെയ്തു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ ജീവിതം ലളിതവും ആശങ്കകളില്ലാത്തതുമായിരുന്നു. മറ്റ് ഉത്തരവാദിത്തങ്ങൾ ഇല്ലാത്തതിനാൽ, യോഗിക്ക് വളരെ നേരം ഇരുന്നു, നമ്മുടെ ഹൃദയത്തിലുള്ള ഭഗവാന്റെ മനോഹരമായ അതീന്ദ്രിയ രൂപത്തെ കണ്ണടച്ച് ധ്യാനിക്കാനാകും. ഇതായിരുന്നു അദ്ദേഹത്തിന്റെ ദിനചര്യയും ധ്യാനവും.

ഒരു ദിവസം, നദീതീരത്ത്, യോഗി തന്റെ ഒരേയൊരു വസ്ത്രവും ഏക വസ്‌ത്രവും ആയ  തന്റെ ഉറ്റഭാഗങ്ങൾ മറയ്ക്കാൻ ഉപയോഗിച്ച കൗപീനം എന്ന തുണിക്കഷണം കഴുകി. അക്കാലത്ത്  കൊടും ചൂടുള്ളപ്പോൾ ഒരു ചെറിയ വസ്ത്രം ധാരാളമായിരുന്നു. അങ്ങനെയാണെങ്കിലും യോഗി ആ തുണിക്കഷണം കഴുകി ഉണക്കിയപ്പോൾ എനിക്ക് നഗ്നനായി അത് ഉണങ്ങുന്നത് വരെ കാത്തിരിക്കേണ്ടി വരുന്നു. ഒരു ദിവസം തന്റെ തുണി ഉണങ്ങാൻ കാത്തിരിക്കുമ്പോൾ അയാൾ ചിന്തിച്ചു:

"എനിക്ക് മറ്റൊരു തുണിക്കഷണം ഉണ്ടെങ്കിൽ, ഈ തുണി ഉണങ്ങുന്നത് വരെ ഞാൻ സമയം പാഴാക്കില്ല, ഞാൻ കുളികഴിഞ്ഞ് ഉടനടി വസ്ത്രം ധരിക്കാം."

ആ സമയം ഒരു ജ്ഞാനി അവിടെ കൂടി കടന്നു പോകുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ചിന്ത വായിക്കാൻ ശക്തിയുള്ള ഒരു ജ്ഞാനി. അവൻ നിന്നുകൊണ്ട് യോഗിയുടെ അടുത്തേക്ക് ചെന്ന് പറഞ്ഞു:

"പ്രിയ മകനേ, നിന്റെ മനസ്സിലുള്ളത് എന്താണെന്ന് എനിക്കറിയാം. നിങ്ങൾ സമയം വാങ്ങാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു. എന്നാൽ കൂടുതൽ സ്വത്തുക്കൾ സമ്പാദിക്കുന്നതിനേക്കാൾ നല്ലത് ഉള്ളതിൽ തീർക്കുന്നതാണ് നല്ലത് എന്ന് ഞാൻ നിങ്ങളോട് പറയുന്നത് ശ്രദ്ധിക്കുക. ഈ വഴിയാണ് നല്ലത്. ”

അങ്ങിനെ പറഞ്ഞു കൊണ്ട് ആ  ജ്ഞാനി യുവാവിന് അനുഗ്രഹം നൽകി യാത്ര തുടർന്നു.

യുവ യോഗി ആ ജ്ഞാനി തന്നോട് എന്താണ് പറഞ്ഞതെന്ന് ആഴത്തിൽ ധ്യാനിച്ചു, പക്ഷേ അവസാനം ഒരു തുണിക്കഷണം കൂടി എടുത്താൽ ഒന്നും സംഭവിക്കില്ലെന്ന് അദ്ദേഹം കരുതി, അത് ആഗ്രഹിക്കുന്നതിൽ അധികമല്ല. അങ്ങനെ അവൻ അടുത്തുള്ള ചന്തയിൽ പോയി ഒരു കൗപീനം കൂടി വാങ്ങിച്ചു

പിറ്റേന്ന് പതിവുപോലെ നദിയിൽ കുളിച്ച് വസ്ത്രങ്ങൾ തീർത്ത് പാറയിൽ ഉണങ്ങാൻ വച്ചു. എന്നിട്ട് അവൾ പുതിയ വസ്ത്രം ധരിച്ച് ധ്യാനത്തിന് പോയി. പിന്നീട്, യോഗി തന്റെ ഉണങ്ങിയ തുണി എടുക്കാൻ വീണ്ടും പാറയിലേക്ക് പോയി. പാറയിൽ നിന്ന് അത് എടുത്തപ്പോൾ, ആ തുണിക്കഷണം നിറയെ ചെറിയ ദ്വാരങ്ങളാണെന്നും വിശന്ന എലിയുടെ കടിയാണെന്നും യോഗിക്ക് മനസ്സിലായി. യോഗി അസ്വസ്ഥനായി, പക്ഷേ ചിന്തിച്ചു: "എനിക്കറിയാം, എന്റെ വസ്ത്രങ്ങൾ ഉണങ്ങുമ്പോൾ എലികളെ ഓടിക്കാൻ ഞാൻ ഒരു പൂച്ചയെ വാങ്ങും." അങ്ങനെ ആ യുവ യോഗി ഒരു പൂച്ചയെ വാങ്ങാൻ അങ്ങാടിയിലേക്ക്  തിരിച്ചു.

പിറ്റേന്ന് രാത്രി മയങ്ങുന്നത് വരെ യോഗി സന്തോഷത്തോടെ ധ്യാനിച്ചു. ഈ സമയം പൂച്ച യോഗിയെ കരഞ്ഞു  ശല്യപ്പെടുത്താൻ തുടങ്ങി: "ഓ, പൂച്ചയ്ക്ക് പാൽ വേണം, വിശക്കുന്നുണ്ടാവും" യോഗി നെടുവീർപ്പിട്ടു.

അങ്ങനെ ഇപ്രാവശ്യം ചന്തയിൽ പോയി ഒരു പശുവുമായി തിരിച്ചു വന്നു. രാത്രി വീണ്ടും വീഴുന്നതുവരെ എല്ലാം നിശബ്ദമായി നടന്നു, പശു കവർന്നെടുക്കാൻ തുടങ്ങി: "ഞാൻ എല്ലാ ദിവസവും പശുവിനെ കറക്കാൻ പോകുന്നില്ല!", അയാൾ ചിന്തിച്ചു. "അത് എന്നെന്നേക്കുമായി എടുക്കും."

അങ്ങനെ അവൻ പട്ടണത്തിലേക്ക് തിരിച്ചുപോയി, അവിടെ ഒരു പെൺകുട്ടിയോട് ഭാര്യയാകാൻ ആവശ്യപ്പെട്ടു. അവൾക്ക് പശുവിനെ കറന്ന് പൂച്ചയ്ക്ക് നൽകാം, അത് യുവ യോഗിയുടെ തുണിക്കഷണത്തിൽ നിന്ന് എലിയെ അകറ്റി നിർത്തും. അങ്ങനെ യോഗി കുറച്ചു നേരം സന്തോഷിച്ചു.

അപ്പോൾ കുഞ്ഞുങ്ങൾ വന്നു... ഒരു ദിവസം വരെ അവന്റെ ഭാര്യ അവനോട് പറഞ്ഞു: "ഞങ്ങൾക്ക് ഒരു വീട് വേണം." അങ്ങനെ യോഗി ഒരു വീട് പണിതു.

സമയം കടന്നുപോകുമ്പോൾ, യോഗി കുറച്ചുകൂടി കൂടുതൽ കൂടുതൽ ധ്യാനിക്കുകയായിരുന്നു. തന്റെ വീടും വളരുന്ന കുടുംബവും മൃഗങ്ങളും പരിപാലിക്കുന്നതിൽ അവൻ നിരന്തരം തിരക്കിലായിരുന്നു. ചിലപ്പോഴൊക്കെ ഒരു നിമിഷം സമാധാനം കിട്ടുമ്പോൾ, ആകുലതകളൊന്നുമില്ലാത്ത, ഒരു തുണിക്കഷണം മാത്രമായിരുന്ന ആ നാളുകളെ അയാൾ ഓർക്കാറുണ്ടായിരുന്നു.

അങ്ങനെയിരിക്കെ ഒരു ദിവസം, ആ സമാധാനകാലങ്ങളെ ഓർത്ത്, വീണ്ടും പഴയ സാധു കടന്നുപോയി. സാധു പുഞ്ചിരിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു:

"നിങ്ങൾ ചിന്താശേഷിയുള്ളവരാണെന്ന് ഞാൻ കാണുന്നു, അതിനാൽ ഉള്ളതിൽ തൃപ്തിപ്പെടുന്നതാണ് നല്ലതെന്ന് ഞാൻ ഒരിക്കൽ കൂടി നിങ്ങളോട് പറയും, കാരണം കാര്യങ്ങൾ ആഗ്രഹിക്കുകയോ ആഗ്രഹിക്കുകയോ ചെയ്യുമ്പോൾ അവസാനമില്ല."

സ്വീകാര്യതയും അകൽച്ചയും കൊണ്ട് നിങ്ങൾക്ക് ഒന്നും നഷ്ടപ്പെടുന്നില്ല, കാരണം നിങ്ങൾക്ക് ഒന്നും ആവശ്യമില്ല.

With acceptance and detachment nothing you lose because you want nothing.

മനുഷ്യരെ പിടിക്കുന്നവൻ!

 മനുഷ്യരെ പിടിക്കുന്നവൻ!

“എന്നെ അനുഗമിക്കുക, ഇന്നു മുതൽ നീ മനുഷ്യരെ പിടിക്കുന്നവൻ ആകും.”—ലൂക്കോസ്‌ 5:

ഏകദേശം ഇരുപത് കൊല്ലo ഞാൻ റിക്രൂട്ട്മെന്റ് മേഖലയിൽ പ്രവർത്തിച്ചു. പതിനായിരക്കണക്കിന് ഉദ്യോഗാർത്ഥികൾ എന്റെ മുന്നിലൂടെ കടന്നുപോയിട്ടുണ്ട്. ആയിരങ്ങൾ വിവിധ ജോലികളിൽ പ്രവേശിച്ച് സന്തുഷ്ടരായി ജീവിക്കുന്നു. ചിലരെങ്കിലും ഇടയ്ക്ക് ഒരു ഫോൺ വിളിയിലൂടെയോ അല്ലെങ്കിൽ  ന്യൂ ഇയർ, ക്രിസ്മസ്, ഓണാശംസകൾ അയച്ചോ സ്നേഹബന്ധം നിലനിർത്തുന്നു.

ഞാൻ എനെറെ തൊഴിലിൽ ഏറ്റവും സന്തോഷവും സംതൃപ്തിയും കണ്ടെത്തിയത് , ജോലിയിൽ പ്രവേശിച്ച് ഏറെ വർഷങ്ങൾക്ക് ശേഷമാണ്. വർഷങ്ങൾ കഴിഞ്ഞപ്പോൾ മടുപ്പും ഒരേ ജോലി ചെയ്യുന്നതിലെ വിരസതയും എന്നെ നിരന്തരം വേട്ടയാടി. കൂടാതെ  ബഹുഭൂരിപക്ഷം ഉദ്യോഗാര്ഥികളും ജോലി കിട്ടിയശേഷം കാണിക്കുന്ന കൃതജ്ഞതയില്ലായ്മ യും എന്നെ ഏറെ വിഷമിച്ചിരുന്നു.

ഈ സമയത്താണ് എന്നോട് വളരെ സ്നേഹവും വാത്സല്യവും ഉള്ള ഒരു സിസ്റ്റർ എന്റെ മനോവിഷമം തിരിച്ചറിയുകയും ചെയ്യുന്ന ജോലിയിൽ സംതൃപ്തി നേടാൻ അതിലെ പ്രത്യേകത കണ്ടുപിടിച്ച്, മനസ്സിലാക്കി വലിയ ഒരു കാൻവാസിൽ ചിത്രം പൂർണ്ണമായി ഉൾക്കൊണ്ട് ആ ജോലിയുടെ അസാധാരണത്വവും മഹത്വവും തിരിച്ചറിഞ്ഞു മുന്നോട്ടു പോകാൻ പ്രേരണ നൽകിയത്. സിസ്റ്റർ മുകളിലത്തെ ബൈബിൾ വാക്യം സൂചിപ്പിച്ചുകൊണ്ട്, നീ മനുഷ്യരെ പിടിക്കുന്ന ജോലിയാണ് ചെയ്യുന്നത്. അത് ആത്മാർഥമായി ചെയ്യുക, ആയിരങ്ങൾക്ക് അവരുടെ ജീവിതം അർത്ഥവത്താക്കി കൊടുക്കാൻ നിനക്ക് സാധിക്കും, എന്ന അനുഗ്രഹ വചസ്സുകളോടെ എന്നെ പറഞ്ഞയച്ചു.

പിന്നീട് ഞാൻ ശാന്തമായി ഇരുന്ന് ആലോചിച്ചപ്പോൾ, എന്നിലെ കുറെ നന്മകൾ എനിക്ക് മുൻപിൽ തെളിഞ്ഞു വന്നു. ഒരു കൺസൽട്ടൻറ് എന്നനിലയിൽ, ശരാശരിയിലും മുകളിലുള്ള നല്ല നല്ല കമ്പനികൾക്ക് വേണ്ടിയാണ് ഞാൻ റിക്രൂട്ട്മെന്റ് നടത്തിയിരുന്നത്. നിലവാരമുള്ള സ്ഥാപനങ്ങൾ, നിലവാരമുള്ള പദവികൾ , നിലവാരമുള്ള ശമ്പളം! ഒട്ടനവധി യുവാക്കളുടെ ജീവിതത്തിൽ നാഴികക്കല്ലായി അവർക്ക് നല്ലൊരു ജോലി ലഭിക്കാൻ ഞാനവരെ സഹാച്ചിട്ടുണ്ട്. തീർച്ചയായും അവരവരുടെ കഴിവുകൾ തന്നെയാണ് അവർക്ക് നല്ല ജോലി ലഭിക്കാൻ കാരണമായത്. എങ്കിലും ഒരു വഴികാട്ടിയാവാൻ എനിക്ക് സാധിച്ചു. സിസ്റ്ററുടെ വാക്കുകൾ എന്റെ ഹൃദയത്തിൽ നിറഞ്ഞു നിന്നു - മനുഷ്യരെ പിടിക്കുന്നവൻ!!
പിന്നീട് പലപ്പോഴും ഒരു സുവിശേഷ വേലയാണ് ഞാനും ചെയ്യുന്നത്, എന്ന തോന്നൽ ഒരുപാട് സന്തോഷവും സംതൃപ്തിയും നൽകി. യേശു തന്റെ ശിഷ്യന്മാരെ തിരഞ്ഞെടുക്കുന്നതിൽ കാണിച്ച മാതൃക, വലിയ പ്രചോദനമായി. ഓരോ ഇന്റർവ്യൂ വിലും മുന്നിൽ വരുന്ന ഉദ്യോഗാര്ഥിയുടെ എന്ത് നന്മയാണ് മേന്മയാണ് എനിക്ക് കണ്ടെത്താൻ കഴിയുക എന്നതിലായി എന്റെ ശ്രദ്ധ. പിന്നീട് ഹൊവാർഡ്‌ ഗാർഡ്നർ പറഞ്ഞുവച്ച ബഹുമുഖ ബുദ്ധി വൈഭവത്തിന്റെ തിയറി പഠിക്കുമ്പോൾ എന്റെ മുന്നിൽ വരുന്നവരിൽ ആരും തന്നെ കഴിവു കുറഞ്ഞവരില്ല എന്ന സത്യം മനസ്സിലാക്കി. സെലക്ട് ചെയ്തില്ലെങ്കിൽ കൂടി, അവരെ പോസിറ്റീവ് ആയി മോട്ടിവേറ്റ് ചെയ്‌ത്‌ ഇന്റർവ്യൂ ക്യാബിനിൽ നിന്നും പറഞ്ഞയക്കാൻ എനിക്ക് സാധിച്ചു.

കരിയർ ഗൈഡൻസ്, കമ്പനികളിലെ ജോലിക്കാർക്ക് വേണ്ടിയുള്ള പരിശീലന പരിപാടികൾ എല്ലാം യേശുവചനങ്ങൾ പ്രചോദനമാക്കി മനോഹരമാക്കുവാൻ സാധിച്ചു. അടിസ്ഥാനം കൂടാതെ മണ്ണിൽ വീട് പണിത മനുഷ്യനും ഉറച്ച പാറമേൽ അടിസ്ഥാനം കെട്ടി വീടുപണിത മനുഷ്യനും കലാലയങ്ങളിൽ വിദ്യാർത്ഥികളിൽ പറയാതെ, എന്തൊക്കെ ഗൈഡൻസ് കൊടുത്താലും എന്തു പ്രയോജനം. അങ്ങിനെ ആഴത്തിൽ പഠിക്കുമ്പോൾ യേശുവിന്റെ ഓരോ വചനവും നിത്യജീവിതവുമായി കൂട്ടിക്കെട്ടി നല്ലൊരു ഭാവി കെട്ടിപ്പടുക്കാൻ യുവാക്കൾക്ക് ഇത്രയധികം പ്രചോദനം നല്കുന്ന മറ്റൊരു മോട്ടിവേഷണൽ സ്പീക്കർ വേറെയില്ല എന്നു മനസ്സിലാവും.

താലന്തുകൾ
പത്ത് കന്യകമാരുടെ ഉപമ
അഷ്ടസൗഭാഗ്യങ്ങൾ,

ഇങ്ങിനെ ഓരോ സുവിശേഷ ഭാഗവും നമ്മുടെ നിത്യജീവിതവുമായി ഇഴചേർന്നു നിൽക്കുന്ന ദിവ്യ രത്നങ്ങളാണെന്ന് തിരിച്ചറിയാൻ കഴിഞ്ഞാൽ, നമുക്ക് നമ്മെ തന്നെ തിരിച്ചറിയാൻ (ആത്മാവബോധം) ഈ വചനങ്ങൾ നിത്യവും ധ്യാനിച്ചാൽ മതി. ലോകാരോഗ്യ സംഘടന പറഞ്ഞിരിക്കുന്ന പത്ത് ജീവിത നൈപുണ്യ കലകളിൽ ഒന്നാമതായി വരുന്നത് 'സ്വയം അവബോധം' തന്നെയാണ്.  

സ്വന്തം കണ്ണിലേക്ക് നോക്കുക, സ്വന്തം കണ്ണിലെ തടിക്കഷണം എടുത്തു മാറ്റുക, അതിനുശേഷം മറ്റുള്ളവരുടെ കണ്ണിലെ കരട് എടുക്കാം  - ഈ വാചകത്തിലൂടെ സ്വയ അവബോധത്തിന്റെ ഏറ്റവും വലിയ സന്ദേശം യേശു ലോകത്തിന് നൽകുന്നു. നമുക്കൊക്കെ ഏറ്റവും ബുദ്ധിമുട്ടുള്ള കാര്യം സ്വയം ഉള്ളിലേക്ക് നോക്കുക എന്നതുതന്നെയാണ്. മറ്റുള്ളവരുടെ ആയിരം കുറ്റങ്ങൾ കണ്ടുപിടിക്കാൻ എളുപ്പമാണ്. എന്നാൽ ശാന്തമായി സ്വസ്ഥമായി ഇരുന്ന് സ്വന്തം ഉള്ളിലേക്ക്, ഉണ്മയിലേക്ക് അൽപനേരം നോക്കാൻ (ധ്യാനിക്കാൻ) ഏറെ പ്രയാസമാണ്. പക്ഷെ അത് ശീലിക്കാൻ സാധിച്ചാൽ നിങ്ങൾക്ക് ലോകം കീഴടക്കുവാൻ സാധിക്കും. സ്വയാവബോധമാണ് വിജയത്തിന്റെ താക്കോൽ എന്ന സോക്രട്ടീസ് പറഞ്ഞത് അതുകൊണ്ടു തന്നെയാണ്.

യേശു മികച്ച ഒരു പരിശീലകനായിരുന്നു. വളരെ വ്യത്യസ്തമായ ജീവിത സാഹചര്യങ്ങളിൽ നിന്നും തിരഞ്ഞെടുത്ത തന്റെ ശിഷ്യന്മാരെ നിരന്തരം പരിശീലിപ്പിച്ചു, മാർഗ്ഗദർശനം (Mentoring) നൽകി അവരെ പുതിയ മനുഷ്യരാക്കി മാറ്റി. വലിയ ആത്മീയതയും തത്വചിന്തയും മാത്രമല്ല, നിത്യജീവിതത്തിൽ മീൻ പിടിക്കുന്നതിൽ വരെ അവൻ അവരെ സഹായിച്ചു, പരിശീലിപ്പിച്ചു. മനുഷ്യരുടെ ഇടയിലേക്ക് അവരെ പറഞ്ഞയക്കുമ്പോൾ വ്യക്തവും കൃത്യവുമായ മാർഗ്ഗ നിർദ്ദേശങ്ങൾ എപ്പോഴും നൽകിയിരുന്നു. 

“നിങ്ങൾ ലോകമെങ്ങും പോയി, എല്ലാ സൃഷ്ടികളോടും സുവിശേഷം. പ്രസംഗിക്കുവിൻ" (മർക്കോ 16,15) യേശു ഈ വാക്കുകൾ പറഞ്ഞിരിക്കുന്നത് നാമോരോരുത്തരോടുമാണ്. സു+വിശേഷം അഥവാ നല്ല വിശേഷങ്ങൾ, നല്ല വാർത്തകൾ ലോകത്തോട് പറയാൻ ബാധ്യസ്ഥരാണ് നാമോരോരുത്തരും. എന്നാൽ നാമിന്ന് സാമൂഹ്യ മാധ്യമങ്ങളിൽ കൂടി വെറുപ്പ്, വിദ്വേഷം, വ്യാജം, കപടത, നിന്ദ, വ്യക്തിഹത്യകൾ ഫോർവേഡ് ചെയ്യുന്ന, ഷെയർ ചെയ്യുന്ന പാവകളായി ജീവിക്കുന്നു? സുവിശേഷം (നല്ല വിശേഷങ്ങൾ)  പറയാൻ ബാധ്യസ്ഥരായ നമ്മൾ വിഷം പരത്തുന്ന ക്രിസ്തു ശിഷ്യരായി അറിയപ്പെടുന്നു!!

നമുക്ക് ഓരോ ദിവസവും ഒന്ന് ആത്മപരിശോധന നടത്തിയാലോ? ഇന്ന് ഞാൻ പകർന്നത് സുവിശേഷമാണോ? സദ് വർത്തയാണോ? 
----------------------

ജോസി വർക്കി

ജീവിതം തന്നെ ഒരു അത്ഭുതം

പണ്ട് ബെങ്കായി എന്നൊരു സെൻ ഗുരുവിനെ കാണാൻ മറ്റൊരു ഗുരുവിന്റെ ശിഷ്യൻ എത്തിച്ചേർന്നു. അദ്ദേഹം തെല്ല് അഭിമാനത്തോടെ ബെങ്കായിയോട് ചോദിച്ചു. 'എന്റെ ഗുരുവിന് ജലത്തിന് മുകളിലൂടെ നടക്കുവാൻ സാധിക്കും. താങ്കൾക്ക് അതുപോലെ എന്ത് അത്ഭുതമാണ് വശമുള്ളത്?'. ഒട്ടും താമസിക്കാതെ ബെങ്കായി അതിന് ഇങ്ങിനെ മറുപടി കൊടുത്തു. 

"എനിക്ക് വിശക്കുമ്പോൾ ഞാൻ ഭക്ഷണം കഴിക്കുന്നു. ഉറക്കം വരുമ്പോൾ ഉറങ്ങുന്നു. അതാണ് എനിക്ക് അകെ വശമുള്ള അത്ഭുതങ്ങൾ."

ഈ കഥയെ പരാമർശിച്ചു കൊണ്ട് ഓഷോ പറയുന്നത് ഇപ്രകാരമാണ്. 

The only miracle, the impossible miracle, is to be just ordinary. 

I can make you ordinary, I can make you simple human beings, I can make you like trees and birds. 

There is no miracle around here but life. If you can feel, this is the greatest miracle.

ഏലസ്സ്

ഏലസ്സ്


സമ്പന്നയായ ഒരു സ്ത്രീ ഒരു സൂഫി ഗുരുവിനടുത്തു
പോയി.
എന്നിട്ട് പറഞ്ഞു,
“എനിക്ക് അങ്ങ് ഒരു ഏലസ്സ് ഉണ്ടാക്കിത്തരണം,അത് ഞാൻ കൈയിൽ വെയ്ക്കുകയോ വീട്ടിൽ വെയ്ക്കുകയോ ചെയ്താൽ ഞാൻ പറയുന്നതെല്ലാം എന്റെ ഭർത്താവ് അനുസരിക്കുമാറാകണം.
എന്നെ വളരെയധികം ഇഷ്ടപ്പെടുകയും,
സ്നേഹിക്കുകയും വേണം”
"എന്റെ ഭർത്താവിന് എന്നോട് തീരെ സ്നേഹമില്ല,മുൻ കോപിയും,വാശിക്കാരനുമാണ്".
ഗുരു ദീർഘവീക്ഷണമുള്ള ഒരു മഹാനായിരുന്നു.
സൂഫി പറഞ്ഞു,
“ഇങ്ങനെ ഒന്ന് ഉണ്ടാക്കണമെങ്കിൽ പ്രധാനമായും വേണ്ടത് സിംഹത്തിന്റെ കഴുത്തിലുള്ള രോമങ്ങളാണ്”
“കൂടാതെ,ആ രോമങ്ങൾ നിങ്ങൾ സ്വന്തം എങ്ങിനെയെങ്കിലുമായി ഏതെങ്കിലും സിംഹത്തിന്റെ കഴുത്തിൽ നിന്നും പിഴുതെടുക്കണം”
“എങ്കിൽ മാത്രമേ ഞാൻ ഉണ്ടാക്കി നൽകുന്ന ഏലസ്സ് കൊണ്ട് ഗുണം ലഭിക്കുകയുള്ളൂ”.
ആ സ്ത്രീ ഏറെ വിഷമത്തോടെ
തിരിച്ച് വന്നു.
അവർ അവരുടെ കൂട്ടുകാരികളോട് കാര്യം പറഞ്ഞു.
ഒരു കൂട്ടുകാരി പറഞ്ഞു,“ഈ കാര്യം ബുദ്ധിമുട്ടാണ് എങ്കിലും സാധിക്കാത്തതൊന്നുമല്ല”
“നീ ഒരു കാര്യം ചെയ്യ്,എല്ലാ ദിവസവും അഞ്ച് കിലോ ഇറച്ചിയുമായി കാട്ടിൽ പോകുക,സിംഹം വരുന്ന വഴിയിൽ ആ ഇറച്ചിയിട്ട് നീ ഒളിഞ്ഞിരിക്കുക”
“പിന്നീട് ഓരോ ദിവസം കഴിയുന്തോറും സിംഹത്തിനു മുന്നിൽ അടുത്തടുത്ത് തന്നെ ഇറച്ചിയിട്ട് കൊടുക്കുക,സിംഹം അപ്പോൾ നിന്നെ ഒന്നും ചെയ്യില്ല,നിന്നോട് സ്നേഹം കാണിക്കുകയും ചെയ്യും”
“പിന്നീട് സിംഹം നിന്നോട് അടുത്ത് കഴിഞ്ഞാൽ വാൽസല്യത്തോടെ നീ സിംഹത്തിന്റെ കഴുത്തിൽ താലോടി
പതുക്കെ രോമങ്ങൾ പിഴുതെടുക്കുക”
ആ സ്ത്രീക്ക് കൂട്ടുകാരിയുടെ വാക്കുകൾ ഇഷ്ടപ്പെട്ടു.
പിറ്റേദിവസം തന്നെ ഇറച്ചി വാങ്ങിച്ച് കാട്ടിലേക്ക് പോയി.
ഇറച്ചിയിട്ട് ഒളിഞ്ഞിരുന്നു
സിംഹം വന്നു ഇറച്ചി തിന്നു തിരിച്ചു പോയി.
ആ സ്ത്രീ ഒരു മാസം വരെ ഇത് തുടർന്നു.
ഒരു മാസത്തിനു ശേഷം സിംഹത്തിനു മുന്നിൽ പോയി ഇറച്ചിയിട്ട് കൊടുക്കാൻ ആരംഭിച്ചു‌.
സ്ത്രീ ചിന്തിച്ചു സിംഹം മനസ്സിലാക്കട്ടെ ആരാണ് തനിക്ക് ദിവസവും ഇറച്ചി നൽകുന്നതെന്ന്.
പിന്നീട്  സിംഹവും സ്ത്രീയോട് അടുപ്പം കാണിക്കാൻ തുടങ്ങി.
സ്ത്രീയും ധൈര്യത്തോടെ സിംഹത്തിന്റെ കഴുത്തിൽ താലോടിക്കൊണ്ടിരുന്നു.
ഒരു ദിവസം സന്ദർഭം നോക്കി സ്ത്രീ സിംഹത്തിന്റെ കഴുത്ത് താലോടുന്നതിനിടയിൽ കുറച്ചു രോമങ്ങൾ പിഴുതെടുത്തു.
 സന്തോഷത്തോടെ ഗുരുവിനടുത്ത് ചെന്നു പറഞ്ഞു,
“ഇതാ ഗുരോ... ഞാൻ സിംഹത്തിന്റെ കഴുത്തിൽ നിന്നും രോമങ്ങൾ പിഴുതെടുത്ത് കൊണ്ട് വന്നിരിക്കുന്നു”
“ഇനി അങ്ങ് ഏലസ്സ് ഉണ്ടാക്കാൻ ആരംഭിച്ചാലും”
സൂഫി ചോദിച്ചു,
“എങ്ങിനെയാണ് നിങ്ങൾക്ക് ഈ രോമങ്ങൾ ലഭിച്ചത്?"
സ്ത്രീ നടന്ന സംഭവങ്ങളെല്ലാം വിശദീകരിച്ചു.
ഗുരു പുഞ്ചിരിച്ച് കൊണ്ട് ചോദിച്ചു,
“നിങ്ങളുടെ ഭർത്താവ് ഈ സിംഹത്തേക്കാൾ ക്രൂരനാണോ?”
“ഏറ്റവും ക്രൂരനായ മൃഗം സിംഹം നിങ്ങൾ കുറച്ചു നാൾ പരിചരിച്ചപ്പോൾ നിങ്ങളോട് സ്നേഹവും അനുസരണയും കാണിച്ചു.
ആ സിംഹത്തിന്റെ കഴുത്തിൽ നിന്നും രോമങ്ങൾ പിഴുതെടുത്തപ്പോൾ പോലും നിങ്ങളെ ഒന്നും ചെയ്തില്ലല്ലോ..
പിന്നെ നിങ്ങളുടെ ഭർത്താവിന്റെ മനസ്സാണോ അലിയാത്തത്.”
*ഗുണപാഠം*👇
സാധ്യമായതിനെ ഉൾകൊള്ളാതെ അസാധ്യമായതിന്റെ പിന്നാലെ പോകുന്നവരാണ് നമ്മിൽ പലരും '
അസാധ്യമായത് സ്വായത്തമാക്കാൻ ചെയ്യുന്ന ത്യാഗത്തിന്റെ ഒരശം മതി സാധ്യമായത് സ്വന്തമാക്കാൻ .

`Happiness? IT's the tip of your tail!'

A small kitten had just returned from cat philosophy school. He was running around in circles, trying to catch his tail. A seasoned old alley cat, asked the kitten what she was doing.
"I have learnt that happiness is in the tip of your tail, and I am trying to catch mine, so that I will always be happy."
The old Tom replied: "You have learnt well. I never received a fancy education, but I too have heard that happiness is in the tip of my tail. What I have also discovered is that if you forget about trying to catch it, it will follow you wherever you go."

Moral: we must decide what to focus on and what we should ignore. If we chase after a wrong goal, we will end up getting exhausted.

(Mr.Azim Premji - Wipro Chairman and Managing Director)