RESPECT | SELF-ESTEEM | EMPATHY

 I heard my mother asking the neighbors for salt. But we had salt at home. I asked her why she asked the neighbors for salt. And she replied, 'Because our neighbors don't have a lot of money, and they often ask us for something. From time to time, I also ask them for something small and inexpensive, so they feel that we need them too. This way, they will feel more comfortable and it will be easier to continue asking us for everything they need.'

And that's what I learned from my mother... let's raise empathetic, humble, and supportive children with too many values to mention!

Unknown author"

🪔നിരാശ? ~ ഒരു സെൻ കഥ

 🪔നിരാശ? ~ ഒരു സെൻ കഥ 

ഒരു യുവാവ് വളരെയധികം നിരാശയോടെയും - ദുഃഖത്തോടെയും പുഴക്കരയിലെ സെൻ ഗുരുവിന്റെ അരികിലെത്തി . ശേഷം താൻ അന്നുവരെ അനുഭവിച്ചു പോന്നിരുന്ന ജീവിത ദുഃഖങ്ങൾ - കഷ്ടപ്പാടുകൾ - അവഗണനകൾ - പ്രാരാബ്ദങ്ങൾ ഇവയെക്കുറിച്ചെല്ലാം ഒന്നൊന്നായി വിവരിക്കാൻ തുടങ്ങി.

ഈ ചെറിയ പ്രായത്തിൽത്തന്നെ ദുരനുഭവങ്ങൾ ഒട്ടനവധിയായി ; ഒന്നു മരിച്ചു കിട്ടിയാൽ മതിയെന്ന് മാത്രമേ ഇപ്പോൾ ആഗ്രഹമുള്ളൂ - പ്രതീക്ഷ വെയ്ക്കാൻ ഉതകുന്ന ഒന്നും തന്നെ ഇനി ജീവിതത്തിൽ ബാക്കിയില്ല.

ഇത്തരത്തിലായിരുന്നു അയാളുടെ മാനസികാവസ്ഥ.

സെൻഗുരു മറുപടിയായി പറഞ്ഞത് ഇത്രമാത്രം

"ആ നിൽക്കുന്ന അലക്കുകാരന്റെ കഴുതയെ നോക്കുക : ഒരു ദിവസം മുഴുവൻ അതിനെ നിരീക്ഷിക്കുക ; ശേഷം മടങ്ങി വരുമ്പോൾ ഉത്തമമായ പ്രശ്ന പരിഹാരം ഞാൻ നിർദ്ദേശിക്കാം."

അതു ശരിവെച്ച യുവാവ് അടുത്ത ദിവസം പ്രഭാതം മുതൽ പ്രദോഷം വരെ ആ കഴുതയെ അനുഗമിച്ചു. അതിന്റെ രീതികൾ സസൂക്ഷ്മം നിരീക്ഷിച്ചു. പക്ഷേ സർവ്വ സാധാരണമെന്നതിൽ കവിഞ്ഞ മറ്റൊന്നും തന്നെ അയാൾക്ക് അനുഭവവേദ്യമായില്ല .

അടുത്ത ദിനം സെൻഗുരുവിന്റെ അടുക്കൽ മടങ്ങിയെത്തിയതും അയാൾ ഇത്ര മാത്രം പറഞ്ഞു.

"ഗുരോ…. അലക്കുകാരന്റെ അടിമയെപ്പോലെ ദിവസം മുഴുവൻ ഭാണ്ഡവുമേന്തി അലയുന്ന - മണ്ടനായ ആ കഴുതയിൽ എടുത്തു പറയാൻ തക്കതായ ഒരു മേന്മയും ഞാൻ കണ്ടില്ല. സമയം വെറുതേ നഷ്ട്ടമായതു മിച്ചമെന്നേ പറയാനുള്ളൂ……വീണ്ടും നിരാശ മാത്രമാണ് ബാക്കി…..

അതെന്തു തന്നെയും ആയിക്കൊള്ളട്ടെ : ദയവായി എനിക്കുള്ള പ്രശ്ന പരിഹാരം മാത്രം ഒന്നുപദേശിച്ചു തന്നാലും."

ഗുരു ഒന്നു മന്ദഹസിച്ച ശേഷം ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു :

"സുഹൃത്തേ…. താങ്കൾക്ക് നൽകാൻ കഴിയുന്ന ഏറ്റവും നല്ല മാർഗ്ഗ നിർദ്ദേശം ആ കഴുത തന്നെ പകർന്നു നൽകിക്കഴിഞ്ഞു. അതിൽ കൂടുതലായൊന്നും എനിക്കു പറഞ്ഞു തരാനില്ല."

യുവാവ് ഒന്നന്ധാളിച്ചു…

അതു മനസ്സിലാക്കിയ ഗുരു ഇപ്രകാരം തുടർന്നു.

"താങ്കൾ തീർച്ചയായും കണ്ടുകാണണം. അതിരാവിലെ തന്നെ ആ കഴുത ഉറക്കമുണരുന്നു - യജമാനൻ നൽകുന്ന ആഹാരം എന്തോ -അതു കഴിക്കുന്നു. ശേഷം ചുമലിൽ വെച്ച് കെട്ടുന്ന തന്നെക്കാൾ ഭാരമുള്ള വിഴുപ്പ് കെട്ടു മുഴുവൻ ഒരു മടിയും കൂടാതെ നദിയോരം വരെ ചുമക്കുന്നു - അയാൾ തുണിയലക്കുന്ന നേരമത്രയും കരയിൽ വിശ്രമിക്കുന്നു - ശേഷം നനച്ചുണക്കിയ അതേ തുണികളുമായിത്തന്നെ മടക്കയാത്ര ചെയ്യുന്നു…...വീട്ടിലെത്തി ചുമടിറക്കുന്നു

ശരിയാണോ ?

'അതെ എന്ന് യുവാവ് '

അതായത് :

വീട് വിട്ടിറങ്ങുമ്പോൾ താൻ വഹിച്ച മുഷിഞ്ഞ തുണികളുടെ ഭാരവും - അലക്കു കഴിഞ്ഞു ചുമക്കുന്ന നല്ല തുണികളുടെ ഭാരവും കഴുത ഒരേ മനോഭാവത്തോടെ മാത്രം മുതുകിൽ ചുമക്കുന്നു.

വൃത്തിയും - വൃത്തിഹീനതയും അതിന്റെ ചിന്തയിൽ വരുന്നതേയില്ല .

പ്രത്യേക സന്തോഷമോ - സന്താപമോ രണ്ടു ഘട്ടത്തിലും അതിനെ ബാധിക്കുന്നതുമില്ല .

രണ്ടിനോടും ഒരേ വികാരം. സ്വന്തം കർമ്മമായ ചുമടെടുക്കുക - എന്നതിൽ കവിഞ്ഞ ഒരു ചിന്തയും അതിനെ അലട്ടുന്നില്ല .

ഒരു മനുഷ്യന്റെ കർമ്മ ഗതിയും അതുപോലെ ആയിരിക്കണം - ചെയ്യുന്ന പ്രവർത്തികളുടെ സ്വഭാവം അനുകൂലമോ - പ്രതികൂലമോ എന്തുതന്നെ ആയാലും മനസ്സിനെ അവ ആഴത്തിൽ ഉലയ്ക്കാതിരിക്കണം…..

സുഖവും - ദുഃഖവുമെല്ലാം താൽക്കാലികമായി ചുമക്കേണ്ടിവരുന്ന വെറും ഭാണ്ഡക്കെട്ടുകൾ മാത്രമാണെന്ന് ചിന്തിക്കാൻ കഴിയണം……

അത്രമാത്രമേ പ്രതിവിധിയുള്ളൂ…."

യുവാവിന്റെ മുഖം പ്രസന്നമായി…മനസ്സിൽ പ്രതീക്ഷകൾ നാമ്പിട്ടു…. ഗുരുവിനോട് ഒരു പ്രണാമം മാത്രം പറഞ്ഞ ശേഷം

മടക്കയാത്ര തുടങ്ങി….."

-ഗുണപാഠം-

🔱 പ്രവൃത്തികൾ ചെയ്യുന്നതിന് മുൻപ് അവയെ…. അതിന്റെ സ്വഭാവത്തെ അപ്രകാരം തന്നെ അംഗീകരിക്കുക.

🔱 പൂർണ്ണമായും ഒന്നിനോടും വിമുഖത പാടില്ല.

🔱 കർമ്മം ചെയ്യുകയല്ലാതെ മറ്റൊരു മാർഗ്ഗവുമില്ല - സാഹചര്യങ്ങൾ എപ്പോഴും അനുകൂലമായെന്നു വരില്ല - അതുകൊണ്ട് അവയിലൂടെയെല്ലാം കടന്നു പോവുക ….

പഴയ ആചാരങ്ങള്‍ അതേപടി തുടരേണ്ടതുണ്ടോ?

 പഴയ ആചാരങ്ങള്‍ അതേപടി തുടരേണ്ടതുണ്ടോ? 

ഒരിക്കൽ ചൈനയിലെ ഒരു ചെറിയ പട്ടണത്തിൽ ഒരു പ്രധാന സന്യാസി ഉണ്ടായിരുന്നു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ ജ്ഞാനത്താൽ അനുയായികൾ അദ്ദേഹത്തെ ആദരിച്ചു. ജ്ഞാനിയായ സന്യാസിക്ക് തന്റെ വളർത്തുമൃഗമായി ഒരു പൂച്ച ഉണ്ടായിരുന്നു. പൂച്ച അസ്വസ്ഥനായി, ആശ്രമത്തിന് ചുറ്റും ഓടും. 

എല്ലാ ദിവസവും, വൈകുന്നേരങ്ങളിൽ, പ്രാർത്ഥനയുടെ സമയമാകുമ്പോൾ, പൂച്ചയെ ഒരു തൂണിൽ ബന്ധിച്ചിരിക്കുന്നു, അങ്ങനെ അത് പ്രാർത്ഥന ചടങ്ങുകൾക്ക്  തടസ്സമാകില്ല. ഇതൊരു സ്ഥിരം പല്ലവിയായി  മാറി. സന്യാസി വൃദ്ധനായി, പൂച്ചയും മരിച്ചു. സന്യാസി അനുയായികൾ മറ്റൊരു പൂച്ചയെ വാങ്ങി. എല്ലാ ദിവസവും, വൈകുന്നേരം പ്രാർത്ഥന സമയമായപ്പോൾ അവർ പൂച്ചയെ അതേ തൂണിൽ ബന്ധിച്ചു. 

ആശ്രമം അതേ രീതി തുടരുന്നതോടെ ഒന്നിനുപുറകെ ഒന്നായി പൂച്ചകൾ വന്നു പോയി. ഇന്നും അങ്ങനെ തന്നെ തുടരുന്നു, ഈ ആചാരം. 

കീഴാചാരങ്ങള്‍ അനുവര്‍ത്തിക്കുന്നത്‌ നന്ന്‌. പക്ഷേ അതിന്റെ സാരംകൂടി അറിഞ്ഞിരിക്കണമെന്നുമാത്രം. അര്‍ത്ഥശൂന്യ മായ ആചാരങ്ങള്‍ ഒഴിവാക്കുക തന്നെ വേണം. 

അത് ഉപേക്ഷിക്കുക

ഗൗതമബുദ്ധന്റെ സമകാലികനായ ഒരു മഹാനായ രാജാവായ പ്രസെഞ്ജിത ഗൗതമബുദ്ധനെ ആദ്യമായി കാണാൻ വന്നിരുന്നു. പ്രസെൻജിതയെ വിവാഹം കഴിക്കുന്നതിന് മുമ്പ് അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഭാര്യ വളരെക്കാലം ഗൗതം ബുദ്ധന്റെ ഒരു സാധാരണ ശിഷ്യയായിരുന്നു. അവൾ ഒരു വലിയ രാജാവിന്റെ മകളായിരുന്നു.

അങ്ങനെ ഗൗതമബുദ്ധൻ പ്രസെൻജിതയുടെ തലസ്ഥാനത്ത് വന്നപ്പോൾ ഭാര്യ ഭർത്താവിനോട് പറഞ്ഞു, “ഗൗതമബുദ്ധനെപ്പോലെയുള്ള ഒരാൾ നിങ്ങളുടെ തലസ്ഥാനത്ത് വരുമ്പോൾ നിങ്ങൾ അദ്ദേഹത്തെ സ്വാഗതം ചെയ്യാൻ പോകാതിരുന്നത് ശരിയല്ല. ഞാൻ പോകുന്നു. അവൻ തീർച്ചയായും നിങ്ങളെക്കുറിച്ച് ചോദിക്കും. ഞാൻ എന്താണ് പറയേണ്ടത്? ”

ഭർത്താവ് ഒരു നിമിഷം ആലോചിച്ചു, “ശരി, ഞാനും വരുന്നു. പക്ഷെ ഞാൻ ആദ്യമായിട്ടാണ് വരുന്നത് എന്നതിനാൽ അദ്ദേഹത്തിന് ഒരു സമ്മാനം കൊടുക്കാൻ ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു. എനിക്ക് വളരെ വലിയ ഒരു വജ്രം ഉണ്ട്; ആ വജ്രം കാരണം ചക്രവർത്തിമാർ പോലും അസൂയപ്പെടുന്നു. ബുദ്ധൻ അത് അഭിനന്ദിക്കണം, അതിനാൽ ഞാൻ വജ്രം എടുക്കും.

ഭാര്യ ചിരിക്കാൻ തുടങ്ങി. അവൾ പറഞ്ഞു, “വജ്രത്തേക്കാൾ, ഞങ്ങളുടെ വലിയ കുളത്തിൽ നിന്ന് ഒരു താമരപ്പൂവ് എടുത്താൽ നല്ലതാണ്. ബുദ്ധന് താമര കൂടുതൽ മനോഹരമാണ്. അവൻ വജ്രം എന്ത് ചെയ്യും? അത് അനാവശ്യമായ ഒരു ഭാരമായിരിക്കും."

അവൻ പറഞ്ഞു, "ഞാൻ രണ്ടും എടുക്കും, ആരാണ് വിജയിക്കുന്നതെന്ന് നോക്കാം."

അങ്ങനെ പതിനായിരം സന്യാസിമാർ തന്റെ ചുറ്റും ഇരിക്കുന്ന ബുദ്ധന്റെ കമ്മ്യൂണിലേക്ക് തന്റെ സ്വർണ്ണ രഥത്തിൽ എത്തി. പ്രഭാത പ്രസംഗം തുടങ്ങുന്നതിന് തൊട്ടുമുമ്പ്, രാജാവിന്റെ സ്വർണ്ണ രഥം നിർത്തി, രാജാവ് വരുന്നതിനായി അദ്ദേഹം കാത്തിരുന്നു.

രാജാവ് അവന്റെ മുന്നിലെത്തി, ആദ്യം ബുദ്ധന് വജ്രം സമർപ്പിച്ചു. ബുദ്ധൻ പറഞ്ഞു, "ഇത് ഉപേക്ഷിക്കൂ!" തന്റെ വജ്രം താഴെയിടാൻ പ്രസേന്ജിതയ്ക്ക് വളരെ ബുദ്ധിമുട്ടായിരുന്നു - അതായിരുന്നു അവന്റെ ജീവിതം! - പക്ഷേ അത് ഉപേക്ഷിക്കാതിരിക്കാനും ബുദ്ധിമുട്ടായിരുന്നു. പതിനായിരം ആളുകൾക്ക് മുമ്പ് ബുദ്ധൻ പറഞ്ഞിരുന്നു - "നിങ്ങൾ വജ്രം സമർപ്പിച്ചു, അതിനാൽ അത് നിങ്ങളുടേതല്ല."

അയാൾ മടിച്ചു നിന്നു. ബുദ്ധൻ പറഞ്ഞു, "ഇത് ഉപേക്ഷിക്കൂ!" അങ്ങനെ മനസ്സില്ലാമനസ്സോടെ വജ്രം താഴെയിട്ടു, മറ്റേ കൈകൊണ്ട് താമരപ്പൂവ് സമർപ്പിച്ചു.

ബുദ്ധൻ പറഞ്ഞു, "ഇത് ഉപേക്ഷിക്കൂ!" “ഇവന് ഭ്രാന്താണോ?” എന്ന് പ്രസെൻജിത ചിന്തിച്ചു. അവൻ താമരപ്പൂവ് താഴെയിട്ടു, ബുദ്ധൻ പറഞ്ഞു, “നിങ്ങൾ കേൾക്കുന്നില്ലേ? ഇട്ടോളൂ!”

അവൻ പറഞ്ഞു, “എന്റെ രണ്ടു കൈകളും ശൂന്യമാണ്. ഇപ്പോൾ ഞാൻ എന്താണ് ഉപേക്ഷിക്കാൻ നിങ്ങൾ ആഗ്രഹിക്കുന്നത്? ” ആ നിമിഷം, ബുദ്ധന്റെ ഏറ്റവും പഴയ ശിഷ്യന്മാരിൽ ഒരാളായ സരിപുത്രൻ പറഞ്ഞു, “നിങ്ങൾക്ക് മനസ്സിലാകുന്നില്ല. ബുദ്ധൻ വജ്രം താഴെയിടണമെന്നോ പൂ വിടണമെന്നോ പറയുന്നില്ല. അവൻ പറയുന്നു, 'നിങ്ങളുടെ വ്യക്തിത്വം ഉപേക്ഷിക്കുക. നിങ്ങൾ ഒരു രാജാവാണെന്ന് ഉപേക്ഷിക്കുക. ഈ മുഖംമൂടി ഉപേക്ഷിക്കുക, മനുഷ്യനായിരിക്കുക, കാരണം മുഖംമൂടിയിലൂടെ എനിക്ക് നിങ്ങളെ സമീപിക്കുക അസാധ്യമാണ്.

അവൻ അതിനെക്കുറിച്ച് ചിന്തിച്ചിരുന്നില്ല. പക്ഷേ, ഒരു വലിയ നിശബ്ദത, പതിനായിരം ആളുകൾ ... അവൻ സ്വയമേവ ബുദ്ധന്റെ കാൽക്കൽ വീണു.

ബുദ്ധൻ പറഞ്ഞു, "അതാണ് ഞാൻ നിങ്ങളോട് പറയുന്നത്: അത് ഉപേക്ഷിക്കുക. ഇപ്പോൾ ഇരിക്കൂ. മനുഷ്യനായിരിക്കുക. ഇവിടെ ആരും ചക്രവർത്തിയല്ല, ആരും യാചകരുമല്ല. ഇവിടെ എല്ലാവരും അവനാണ്. നിങ്ങൾ സ്വയം ആയിരിക്കുക. ഇത് ഒരു ചക്രവർത്തിയാകുന്നത് നിങ്ങളിൽ നിന്ന് എടുത്തുകളയാം.

ഓഷോ

മനുഷ്യരെ പിടിക്കുന്നവൻ!

 മനുഷ്യരെ പിടിക്കുന്നവൻ!

“എന്നെ അനുഗമിക്കുക, ഇന്നു മുതൽ നീ മനുഷ്യരെ പിടിക്കുന്നവൻ ആകും.”—ലൂക്കോസ്‌ 5:

ഏകദേശം ഇരുപത് കൊല്ലo ഞാൻ റിക്രൂട്ട്മെന്റ് മേഖലയിൽ പ്രവർത്തിച്ചു. പതിനായിരക്കണക്കിന് ഉദ്യോഗാർത്ഥികൾ എന്റെ മുന്നിലൂടെ കടന്നുപോയിട്ടുണ്ട്. ആയിരങ്ങൾ വിവിധ ജോലികളിൽ പ്രവേശിച്ച് സന്തുഷ്ടരായി ജീവിക്കുന്നു. ചിലരെങ്കിലും ഇടയ്ക്ക് ഒരു ഫോൺ വിളിയിലൂടെയോ അല്ലെങ്കിൽ  ന്യൂ ഇയർ, ക്രിസ്മസ്, ഓണാശംസകൾ അയച്ചോ സ്നേഹബന്ധം നിലനിർത്തുന്നു.

ഞാൻ എനെറെ തൊഴിലിൽ ഏറ്റവും സന്തോഷവും സംതൃപ്തിയും കണ്ടെത്തിയത് , ജോലിയിൽ പ്രവേശിച്ച് ഏറെ വർഷങ്ങൾക്ക് ശേഷമാണ്. വർഷങ്ങൾ കഴിഞ്ഞപ്പോൾ മടുപ്പും ഒരേ ജോലി ചെയ്യുന്നതിലെ വിരസതയും എന്നെ നിരന്തരം വേട്ടയാടി. കൂടാതെ  ബഹുഭൂരിപക്ഷം ഉദ്യോഗാര്ഥികളും ജോലി കിട്ടിയശേഷം കാണിക്കുന്ന കൃതജ്ഞതയില്ലായ്മ യും എന്നെ ഏറെ വിഷമിച്ചിരുന്നു.

ഈ സമയത്താണ് എന്നോട് വളരെ സ്നേഹവും വാത്സല്യവും ഉള്ള ഒരു സിസ്റ്റർ എന്റെ മനോവിഷമം തിരിച്ചറിയുകയും ചെയ്യുന്ന ജോലിയിൽ സംതൃപ്തി നേടാൻ അതിലെ പ്രത്യേകത കണ്ടുപിടിച്ച്, മനസ്സിലാക്കി വലിയ ഒരു കാൻവാസിൽ ചിത്രം പൂർണ്ണമായി ഉൾക്കൊണ്ട് ആ ജോലിയുടെ അസാധാരണത്വവും മഹത്വവും തിരിച്ചറിഞ്ഞു മുന്നോട്ടു പോകാൻ പ്രേരണ നൽകിയത്. സിസ്റ്റർ മുകളിലത്തെ ബൈബിൾ വാക്യം സൂചിപ്പിച്ചുകൊണ്ട്, നീ മനുഷ്യരെ പിടിക്കുന്ന ജോലിയാണ് ചെയ്യുന്നത്. അത് ആത്മാർഥമായി ചെയ്യുക, ആയിരങ്ങൾക്ക് അവരുടെ ജീവിതം അർത്ഥവത്താക്കി കൊടുക്കാൻ നിനക്ക് സാധിക്കും, എന്ന അനുഗ്രഹ വചസ്സുകളോടെ എന്നെ പറഞ്ഞയച്ചു.

പിന്നീട് ഞാൻ ശാന്തമായി ഇരുന്ന് ആലോചിച്ചപ്പോൾ, എന്നിലെ കുറെ നന്മകൾ എനിക്ക് മുൻപിൽ തെളിഞ്ഞു വന്നു. ഒരു കൺസൽട്ടൻറ് എന്നനിലയിൽ, ശരാശരിയിലും മുകളിലുള്ള നല്ല നല്ല കമ്പനികൾക്ക് വേണ്ടിയാണ് ഞാൻ റിക്രൂട്ട്മെന്റ് നടത്തിയിരുന്നത്. നിലവാരമുള്ള സ്ഥാപനങ്ങൾ, നിലവാരമുള്ള പദവികൾ , നിലവാരമുള്ള ശമ്പളം! ഒട്ടനവധി യുവാക്കളുടെ ജീവിതത്തിൽ നാഴികക്കല്ലായി അവർക്ക് നല്ലൊരു ജോലി ലഭിക്കാൻ ഞാനവരെ സഹാച്ചിട്ടുണ്ട്. തീർച്ചയായും അവരവരുടെ കഴിവുകൾ തന്നെയാണ് അവർക്ക് നല്ല ജോലി ലഭിക്കാൻ കാരണമായത്. എങ്കിലും ഒരു വഴികാട്ടിയാവാൻ എനിക്ക് സാധിച്ചു. സിസ്റ്ററുടെ വാക്കുകൾ എന്റെ ഹൃദയത്തിൽ നിറഞ്ഞു നിന്നു - മനുഷ്യരെ പിടിക്കുന്നവൻ!!
പിന്നീട് പലപ്പോഴും ഒരു സുവിശേഷ വേലയാണ് ഞാനും ചെയ്യുന്നത്, എന്ന തോന്നൽ ഒരുപാട് സന്തോഷവും സംതൃപ്തിയും നൽകി. യേശു തന്റെ ശിഷ്യന്മാരെ തിരഞ്ഞെടുക്കുന്നതിൽ കാണിച്ച മാതൃക, വലിയ പ്രചോദനമായി. ഓരോ ഇന്റർവ്യൂ വിലും മുന്നിൽ വരുന്ന ഉദ്യോഗാര്ഥിയുടെ എന്ത് നന്മയാണ് മേന്മയാണ് എനിക്ക് കണ്ടെത്താൻ കഴിയുക എന്നതിലായി എന്റെ ശ്രദ്ധ. പിന്നീട് ഹൊവാർഡ്‌ ഗാർഡ്നർ പറഞ്ഞുവച്ച ബഹുമുഖ ബുദ്ധി വൈഭവത്തിന്റെ തിയറി പഠിക്കുമ്പോൾ എന്റെ മുന്നിൽ വരുന്നവരിൽ ആരും തന്നെ കഴിവു കുറഞ്ഞവരില്ല എന്ന സത്യം മനസ്സിലാക്കി. സെലക്ട് ചെയ്തില്ലെങ്കിൽ കൂടി, അവരെ പോസിറ്റീവ് ആയി മോട്ടിവേറ്റ് ചെയ്‌ത്‌ ഇന്റർവ്യൂ ക്യാബിനിൽ നിന്നും പറഞ്ഞയക്കാൻ എനിക്ക് സാധിച്ചു.

കരിയർ ഗൈഡൻസ്, കമ്പനികളിലെ ജോലിക്കാർക്ക് വേണ്ടിയുള്ള പരിശീലന പരിപാടികൾ എല്ലാം യേശുവചനങ്ങൾ പ്രചോദനമാക്കി മനോഹരമാക്കുവാൻ സാധിച്ചു. അടിസ്ഥാനം കൂടാതെ മണ്ണിൽ വീട് പണിത മനുഷ്യനും ഉറച്ച പാറമേൽ അടിസ്ഥാനം കെട്ടി വീടുപണിത മനുഷ്യനും കലാലയങ്ങളിൽ വിദ്യാർത്ഥികളിൽ പറയാതെ, എന്തൊക്കെ ഗൈഡൻസ് കൊടുത്താലും എന്തു പ്രയോജനം. അങ്ങിനെ ആഴത്തിൽ പഠിക്കുമ്പോൾ യേശുവിന്റെ ഓരോ വചനവും നിത്യജീവിതവുമായി കൂട്ടിക്കെട്ടി നല്ലൊരു ഭാവി കെട്ടിപ്പടുക്കാൻ യുവാക്കൾക്ക് ഇത്രയധികം പ്രചോദനം നല്കുന്ന മറ്റൊരു മോട്ടിവേഷണൽ സ്പീക്കർ വേറെയില്ല എന്നു മനസ്സിലാവും.

താലന്തുകൾ
പത്ത് കന്യകമാരുടെ ഉപമ
അഷ്ടസൗഭാഗ്യങ്ങൾ,

ഇങ്ങിനെ ഓരോ സുവിശേഷ ഭാഗവും നമ്മുടെ നിത്യജീവിതവുമായി ഇഴചേർന്നു നിൽക്കുന്ന ദിവ്യ രത്നങ്ങളാണെന്ന് തിരിച്ചറിയാൻ കഴിഞ്ഞാൽ, നമുക്ക് നമ്മെ തന്നെ തിരിച്ചറിയാൻ (ആത്മാവബോധം) ഈ വചനങ്ങൾ നിത്യവും ധ്യാനിച്ചാൽ മതി. ലോകാരോഗ്യ സംഘടന പറഞ്ഞിരിക്കുന്ന പത്ത് ജീവിത നൈപുണ്യ കലകളിൽ ഒന്നാമതായി വരുന്നത് 'സ്വയം അവബോധം' തന്നെയാണ്.  

സ്വന്തം കണ്ണിലേക്ക് നോക്കുക, സ്വന്തം കണ്ണിലെ തടിക്കഷണം എടുത്തു മാറ്റുക, അതിനുശേഷം മറ്റുള്ളവരുടെ കണ്ണിലെ കരട് എടുക്കാം  - ഈ വാചകത്തിലൂടെ സ്വയ അവബോധത്തിന്റെ ഏറ്റവും വലിയ സന്ദേശം യേശു ലോകത്തിന് നൽകുന്നു. നമുക്കൊക്കെ ഏറ്റവും ബുദ്ധിമുട്ടുള്ള കാര്യം സ്വയം ഉള്ളിലേക്ക് നോക്കുക എന്നതുതന്നെയാണ്. മറ്റുള്ളവരുടെ ആയിരം കുറ്റങ്ങൾ കണ്ടുപിടിക്കാൻ എളുപ്പമാണ്. എന്നാൽ ശാന്തമായി സ്വസ്ഥമായി ഇരുന്ന് സ്വന്തം ഉള്ളിലേക്ക്, ഉണ്മയിലേക്ക് അൽപനേരം നോക്കാൻ (ധ്യാനിക്കാൻ) ഏറെ പ്രയാസമാണ്. പക്ഷെ അത് ശീലിക്കാൻ സാധിച്ചാൽ നിങ്ങൾക്ക് ലോകം കീഴടക്കുവാൻ സാധിക്കും. സ്വയാവബോധമാണ് വിജയത്തിന്റെ താക്കോൽ എന്ന സോക്രട്ടീസ് പറഞ്ഞത് അതുകൊണ്ടു തന്നെയാണ്.

യേശു മികച്ച ഒരു പരിശീലകനായിരുന്നു. വളരെ വ്യത്യസ്തമായ ജീവിത സാഹചര്യങ്ങളിൽ നിന്നും തിരഞ്ഞെടുത്ത തന്റെ ശിഷ്യന്മാരെ നിരന്തരം പരിശീലിപ്പിച്ചു, മാർഗ്ഗദർശനം (Mentoring) നൽകി അവരെ പുതിയ മനുഷ്യരാക്കി മാറ്റി. വലിയ ആത്മീയതയും തത്വചിന്തയും മാത്രമല്ല, നിത്യജീവിതത്തിൽ മീൻ പിടിക്കുന്നതിൽ വരെ അവൻ അവരെ സഹായിച്ചു, പരിശീലിപ്പിച്ചു. മനുഷ്യരുടെ ഇടയിലേക്ക് അവരെ പറഞ്ഞയക്കുമ്പോൾ വ്യക്തവും കൃത്യവുമായ മാർഗ്ഗ നിർദ്ദേശങ്ങൾ എപ്പോഴും നൽകിയിരുന്നു. 

“നിങ്ങൾ ലോകമെങ്ങും പോയി, എല്ലാ സൃഷ്ടികളോടും സുവിശേഷം. പ്രസംഗിക്കുവിൻ" (മർക്കോ 16,15) യേശു ഈ വാക്കുകൾ പറഞ്ഞിരിക്കുന്നത് നാമോരോരുത്തരോടുമാണ്. സു+വിശേഷം അഥവാ നല്ല വിശേഷങ്ങൾ, നല്ല വാർത്തകൾ ലോകത്തോട് പറയാൻ ബാധ്യസ്ഥരാണ് നാമോരോരുത്തരും. എന്നാൽ നാമിന്ന് സാമൂഹ്യ മാധ്യമങ്ങളിൽ കൂടി വെറുപ്പ്, വിദ്വേഷം, വ്യാജം, കപടത, നിന്ദ, വ്യക്തിഹത്യകൾ ഫോർവേഡ് ചെയ്യുന്ന, ഷെയർ ചെയ്യുന്ന പാവകളായി ജീവിക്കുന്നു? സുവിശേഷം (നല്ല വിശേഷങ്ങൾ)  പറയാൻ ബാധ്യസ്ഥരായ നമ്മൾ വിഷം പരത്തുന്ന ക്രിസ്തു ശിഷ്യരായി അറിയപ്പെടുന്നു!!

നമുക്ക് ഓരോ ദിവസവും ഒന്ന് ആത്മപരിശോധന നടത്തിയാലോ? ഇന്ന് ഞാൻ പകർന്നത് സുവിശേഷമാണോ? സദ് വർത്തയാണോ? 
----------------------

ജോസി വർക്കി

ജീവിതം തന്നെ ഒരു അത്ഭുതം

പണ്ട് ബെങ്കായി എന്നൊരു സെൻ ഗുരുവിനെ കാണാൻ മറ്റൊരു ഗുരുവിന്റെ ശിഷ്യൻ എത്തിച്ചേർന്നു. അദ്ദേഹം തെല്ല് അഭിമാനത്തോടെ ബെങ്കായിയോട് ചോദിച്ചു. 'എന്റെ ഗുരുവിന് ജലത്തിന് മുകളിലൂടെ നടക്കുവാൻ സാധിക്കും. താങ്കൾക്ക് അതുപോലെ എന്ത് അത്ഭുതമാണ് വശമുള്ളത്?'. ഒട്ടും താമസിക്കാതെ ബെങ്കായി അതിന് ഇങ്ങിനെ മറുപടി കൊടുത്തു. 

"എനിക്ക് വിശക്കുമ്പോൾ ഞാൻ ഭക്ഷണം കഴിക്കുന്നു. ഉറക്കം വരുമ്പോൾ ഉറങ്ങുന്നു. അതാണ് എനിക്ക് അകെ വശമുള്ള അത്ഭുതങ്ങൾ."

ഈ കഥയെ പരാമർശിച്ചു കൊണ്ട് ഓഷോ പറയുന്നത് ഇപ്രകാരമാണ്. 

The only miracle, the impossible miracle, is to be just ordinary. 

I can make you ordinary, I can make you simple human beings, I can make you like trees and birds. 

There is no miracle around here but life. If you can feel, this is the greatest miracle.

പെട്ടെന്ന് ഉറങ്ങാൻ - മിലിട്ടറി മെത്തേഡ് ഓഫ് സ്ലീപ്പിങ്

പെട്ടെന്ന് ഉറങ്ങാൻ എന്തെങ്കിലും വഴിയുണ്ടോ?

ഒരുപാടൊരുപാട് വഴികളുണ്ട്. അതിൽ വളരെ ഫലപ്രദമാണെന്ന് തെളിയിക്കപ്പെട്ടിട്ടുള്ള ഒരു വഴിയെക്കുറിച്ച് പറയാം. മിലിട്ടറി മെത്തേഡ് എന്നാണിത് അറിയപ്പെടുന്നത്.

(അശ്വതി ക്വറയിൽ എഴുതിയത് :  https://ml.quora.com/profile/Aswathi-17 )

മിലിട്ടറി മെത്തേഡ് ഓഫ് സ്ലീപ്പിങ്

 നല്ല ഉറക്കം ശരീരത്തിന്റെയും മനസിന്റെയും ആരോഗ്യത്തിന് വളരെ അത്യാവശ്യമാണ്. വീടുകളിൽ വളരെ സമാധാനപരമായ അന്തരീക്ഷത്തിൽ കിടന്നുറങ്ങാൻ ശ്രമിക്കുമ്പോൾ പോലും നമ്മളിൽ പലർക്കും പെട്ടെന്ന് ഉറങ്ങാൻ സാധിക്കാറില്ല. അങ്ങനെയെങ്കിൽ, ഉറക്കത്തിനിടയിൽ എന്ത് സംഭവിക്കുമെന്ന് പോലും ഉറപ്പില്ലാത്ത യുദ്ധഭൂമികളിൽ എങ്ങനെയായിരിക്കും പട്ടാളക്കാർ ഉറങ്ങുന്നുണ്ടാവുക? അവർക്ക് നല്ല ഉറക്കം ലഭിച്ചില്ലെങ്കിൽ, യുദ്ധങ്ങളിലും മറ്റ് രഹസ്യ നീക്കങ്ങളിലും എങ്ങനെയാണ് അവർ കൃത്യത പാലിക്കുക? ഇത്രയധികം പിരിമുറുക്കം നേരിടുന്ന സാഹചര്യത്തിലും എങ്ങനെ അവർക്ക് ശബ്ദങ്ങൾക്കും ബഹളങ്ങൾക്കും നടുവിൽ ഉറങ്ങാനാകും?

അമേരിക്കൻ ആർമി അവരുടെ പട്ടാളക്കാർക്കായി കണ്ടുപിടിച്ച ഒരു നുറുങ്ങാണ് മിലിട്ടറി മെത്തേഡ് ഓഫ് സ്ലീപ്പിങ്. 2 നിമിഷങ്ങൾക്കുള്ളിൽ (10, 60, അല്ലെങ്കിൽ 120 സെക്കന്റുകൾക്കുള്ളിൽ) ഏത് ബഹളത്തിനിടയിലും ശാന്തമായി ഉറക്കം ലഭിക്കാനുള്ള സൂത്രവിദ്യയാണത്.

രണ്ടാം ലോക മഹായുദ്ധകാലത്താണ് പട്ടാളക്കാർക്ക് വേണ്ടി ലോയ്ഡ് ബഡ് വിന്റർ എന്ന വ്യക്തി ഇത് വികസിപ്പിച്ചെടുത്തത് എന്ന് പറയപ്പെടുന്നു. പരീക്ഷിച്ച് നോക്കിയപ്പോൾ 95% ശതമാനത്തോളം പട്ടാളക്കാർക്ക് സുഖമായി ഉറങ്ങാൻ സാധിച്ചു എന്ന് തെളിയിക്കപ്പെട്ടതിനാൽ ഈ രീതി വളരെയധികം പ്രചാരം നേടി. അദ്ദേഹത്തിന്റെ പുസ്തകമായ Relax and Win: Championship Performance-ൽ ഇതിനെക്കുറിച്ച് പ്രതിപാദിക്കുന്നുണ്ട്. 6 ആഴ്ചകളുടെ പരിശീലനമാണ് പട്ടാളക്കാർക്ക് ആവശ്യമായി വന്നതെന്ന് അതിൽ പറയുന്നു.

രീതി ഇങ്ങനെയാണ്:

1. സൗകര്യമുള്ള ഒരു രീതിയിൽ കിടക്കുക. എല്ലായ്പ്പോഴും നിങ്ങൾ ഒരു കട്ടിലിലോ കിടക്കയിലോ തന്നെ കിടക്കണമെന്നില്ല. എവിടെ കിടക്കുകയാണെങ്കിലും ദേഹത്തിന് സൗകര്യമുള്ള ഒരു പൊസിഷൻ സ്വീകരിക്കുക.
2. ആദ്യം മുഖത്തെ പേശികൾ ഒക്കെയും ഉദാസീനമാക്കി വിടുവാൻ ശ്രമിക്കുക. മുഖത്ത് ഒരുപാട് പേശികളുണ്ട്, ഇവയൊക്കെ റിലാക്സ് ആയാൽ തന്നെ നിങ്ങൾക്ക് ഒരു ശാന്തത അനുഭവപ്പെടും.
3. ശേഷം തോളിലേക്ക് എത്തണം. തോളുകൾ ഇതുപോലെ റിലാക്സ് ചെയ്യണം. ഒരു തരത്തിലുള്ള ബലവും തോളുകളിൽ അനുഭവപ്പെടരുത്. അപ്പോൾ കൈകൾ ഒഴുകുന്നതുപോലെയൊരു തോന്നലുണ്ടാവും. പതുക്കെ കൈകൾ മുഴുവനും ഇങ്ങനെ റിലാക്സ് ചെയ്ത് വിടണം.
4. ഇനി പതുക്കെ നിങ്ങളുടെ നെഞ്ചിന്റെ ഭാഗത്ത് എന്തെങ്കിലും ബലമോ ഭാരമോ തോന്നുന്നുണ്ടെങ്കിൽ അത് ഒഴിവാക്കുക. ശ്വാസം ശ്രദ്ധിക്കുക.
5. അടുത്തത് കാലുകളാണ്. തുടയിൽ നിന്നും തുടങ്ങി, മുട്ടുകൾ, കാൽപാദങ്ങൾ എന്നിങ്ങനെ കാലുകളുടെ ഭാരം പതുക്കെ ഒഴിവാക്കി വിരലുകൾ വരെ റിലാക്സ് ചെയ്യുക.
6. ഇനി അടുത്തത് മനസ്സ് ശാന്തമാക്കുക എന്ന പ്രക്രിയയാണ്. ഇങ്ങനെ ശരീരമാകെ റിലാക്സ് ചെയ്യുമ്പോൾ ശൂന്യതയിൽ ഒഴുകി നടക്കുകയാണെന്ന തോന്നൽ ഉണ്ടാവും. അപ്പോൾ, മറ്റൊന്നിനെക്കുറിച്ചും ചിന്തിക്കാതെ മനസ്സും ശൂന്യമാക്കി വയ്ക്കാൻ ശ്രമിക്കണം. എന്തിനെക്കുറിച്ചെങ്കിലും ചിന്തിക്കണമെന്ന് തോന്നുകയാണെങ്കിൽ ചില ഉദാഹരണങ്ങളിതാ:
1. ശാന്തമായ ഒരു തടാകക്കരയിൽ തെളിഞ്ഞ ആകാശം നോക്കി കിടക്കുന്നതായി ഭാവിക്കാം
2. ഒരു ചാറ്റൽ മഴ കാണുന്നതുപോലെ ചിന്തിക്കാം
3. മേഘങ്ങളെ മാത്രം മനസിൽ കാണാം

ഇത്രയും ചെയ്തു കഴിയുമ്പോഴേക്കും ഉറക്കം നിങ്ങളെ തേടിയെത്തിയിട്ടുണ്ടാവും. ആലോചിച്ചുനോക്കൂ, വലിയ യുദ്ധസന്നാഹങ്ങളുടെ ഇടയിൽ പട്ടാളക്കാർക്ക് ഈ രീതി പിന്തുടർന്ന് സുഖമായി ഉറങ്ങാൻ സാധിച്ചിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ, നമുക്ക് സാധിക്കില്ലേ?

തീർച്ചയായും.

പരിശീലനം വേണമെന്ന് മാത്രം.

ഇന്ന് തന്നെ ശ്രമിച്ചുനോക്കൂ.

ചില ജാലകക്കാഴ്ചകൾ

യുവദമ്പതികൾ ഒരു വാടകവീട്ടിൽ താമസം ആരംഭിച്ചു. പിറ്റേന്ന് രാവിലെ അയൽക്കാരി അലക്കിയ വസ്ത്രങ്ങൾ ഉണക്കാനിടുന്നത് യുവതി ജാലകത്തിലൂടെ കണ്ടു. അലക്കിയിട്ടും ആ വസ്ത്രങ്ങളൊന്നും നല്ലതുപോലെ വൃത്തിയായിട്ടില്ലെന്ന് യുവതിക്ക് തോന്നി. ''നന്നായി അലക്കേണ്ട രീതി ആ സ്ത്രീക്കറിയില്ലായിരിക്കാം. ഒരുപക്ഷേ, അവൾക്ക് നല്ല ബാർസോപ്പ് ഉണ്ടാവില്ല.'' അയൽക്കാരി വസ്ത്രം അലക്കിയിടുമ്പോഴെല്ലാം ജനലിനിപ്പുറം നിന്ന് അവൾ ഭർത്താവിനോട് ഇക്കാര്യം പരിഹാസപൂർവ്വം പറയും. ഭാര്യയുടെ സംസാരത്തോട് ഭർത്താവ് പ്രതികരിച്ചില്ല.
ഒരു മാസത്തിനുശേഷം അയയിൽ നല്ല വൃത്തിയുള്ള വസ്ത്രം കണ്ട് ആശ്ചര്യത്തോടെ അവൾ ഭർത്താവിനോട് പറഞ്ഞു: ''നോക്കൂ... അവൾ ഇന്ന് നല്ലതുപോലെ അലക്കാൻ പഠിച്ചിരിക്കുന്നു. എനിക്ക് അത്ഭുതം തോന്നുന്നു; ആരെങ്കിലും ഇന്നലെ അവളെ അലക്കാൻ പഠിപ്പിച്ചുവെന്ന്.''
ഭർത്താവ് പറഞ്ഞു: ''ഇന്ന് നീ ഉണരും മുമ്പ് ഞാൻ നമ്മുടെ ജനൽച്ചില്ലുകൾ വൃത്തിയാക്കി.''യുവതിയുടെ വായടഞ്ഞു പോയി. അവൾക്ക് പിന്നൊന്നും പറയാനുണ്ടായിരുന്നില്ല. തന്റെ അയൽക്കാരിയിൽ യുവതി കുറ്റം കണ്ടെത്തുന്നതിന് കാരണം അവളുടെ വീട്ടിലെ പൊടിപിടിച്ച ജാലകത്തിന്റെ പ്രശ്‌നമാണ്. നിറം മങ്ങിയ ചില്ലുജാലകത്തിലൂടെ അവൾ കാണുന്നവയെല്ലാം നിറം മങ്ങിയിരുന്നു. നാം മറ്റുള്ളവരെ കാണുന്നത് നമ്മുടെ മുന്നിലുള്ള ജനൽപ്പാളിയുടെ തെളിമ ആശ്രയിച്ചല്ലേ? അഴുക്കുപുരണ്ട ജാലകത്തിലൂടെ നോക്കിയാൽ യഥാർത്ഥ തെളിമ തിരിച്ചറിയാൻ കഴിയണമെന്നില്ല. ......
Courtesy -
പൗലോ കൊയ്‌ലോയുടെ ഒരു ചെറുകഥ - ചില ജാലകക്കാഴ്ചകൾ.