Bhishma Pithamaha's Advice to Humanity

Bhismadeva advised for all human beings nine qualifications: 

• Not to become angry 
• Not to lie 
• To equally distribute wealth 
• To forgive 
• To beget children only by one's legitimate wife 
• To be pure in mind and hygienic in body 
• Not to be inimical toward anyone 
• To be simple 
• To support servants or subordinates. 

Bhismadeva also advices this: 

1. To get freedom from anger, one should learn how to forgive. 
2. To be free from unlawful desires one should not make plans. 
3. By spiritual culture one is able to conquer sleep. 
4. By tolerance only can one conquer desires and avarice. 
5. Disturbances from various diseases can be avoided by regulated diets. 
6. By self-control one can be free from false hopes. 
7. Money can be saved by avoiding undesirable association. 
8. By practice of yoga one can control hunger. 
9. Worldliness can be avoided by culturing the knowledge of impermanence. 
10. Dizziness can be conquered by rising up. 
11. False arguments can be conquered by factual ascertainment. 
12. Talkativeness can be avoided by gravity and silence. 
13. By prowess one can avoid fearfulness. 
14. Perfect knowledge can be obtained by self-cultivation.

(Copy from Internet) 

മരണമെത്തും നേരത്ത്

ഞാൻ മരിച്ചു കിടക്കുമ്പോൾ
എന്തിനാണ് പുതിയ ഉടുപ്പും ഷൂസും ധരിപ്പിച്ചത്

എന്തിനാണെന്നെ ഈ മരവിച്ച ഐസ് പെട്ടിയിൽ
കിടത്തിയിരിക്കുന്നത്

നിങ്ങൾ എന്തിനാണ് എന്റെ മൃതദേഹത്തിനടുത്ത്
നിന്ന് ഫോട്ടോ എടുക്കുന്നത്

ഇനി എന്തിനാണെനിക്കീ പൂക്കളും ചന്ദന സുഗന്ധവും
എന്നെ കുഴിയിലേക്കെടുക്കുക

പ്രദർശനം നിറുത്തുക
എന്നെയോർത്തു നിങ്ങൾ വിലപിക്കുന്നതെന്തിന്

ഞാൻ ഈ ശരീരമല്ല, മനസ്സല്ല,  ബുദ്ധിയുമല്ല
ഞാൻ ആത്മാവത്രേ

ഓർക്കുക ആത്മാവിനു മരണമില്ല
എനിക്കും ...............
 

“ രജ്ജുസര്‍പ്പന്യായം” (the illusion of rope and serpent)

കടപ്പാട് : Mr. Mohanan Sreedharan (http://msntekurippukal.blogspot.in)

                       

രാത്രിയില്‍ ഇരുട്ടത്ത് കയ്യിലോ വഴിയിലോ വെളിച്ചമില്ലാതെ, നാട്ടുവെളിച്ച( അമാവാസി പോലുള്ള ഇരുട്ടു രാത്രിയില്‍ നമുക്കനുഭവപ്പെടുന്ന നക്ഷത്രങ്ങളില്‍ നിന്നും വലിയ ഗ്രഹങ്ങളില്‍നിന്നും ലഭിക്കുന്ന മങ്ങിയ വെളിച്ചം.)ത്തില്‍ നാടന്നുപോകുമ്പോള്‍ അതാ വഴിയിലൊരു പാമ്പ് വളഞ്ഞു കൂടി കിടക്കുന്നു, നടുറോട്ടില്‍ത്തന്നെ.സൂക്ഷിച്ചു നോക്കുമ്പോള്‍ അതിടക്കിടക്ക് തലപൊക്കി നോക്കുന്നതുപോലെ തോന്നുന്നു, ചീറ്റുന്നതായി തോന്നുന്നു. നമ്മൂടെ ഹൃദയം പടപടാ ഇടിക്കുന്നു, ശാസഗതി കൂടുന്നു,ശരീരം വിയര്‍ക്കാന്‍ തുടങ്ങുന്നു, പാമ്പുകളെക്കുറിച്ചു കേട്ട പഴയ കഥകള്‍ മനസ്സിലേക്കു വരുന്നു, വായിലെ വെള്ളം  വറ്റുന്നു, തിരിഞ്ഞോടാന്‍ പോയിട്ട് ഒന്നനങ്ങാന്‍ പോലും ശക്തിയില്ലാതെ നാം കുഴഞ്ഞു നില്‍ക്കുമ്പോള്‍ അങ്ങകലെ നിന്നതാ ഒരാള്‍ ചൂട്ടും വീശി നമുക്കെതിരെ വരുന്നു.നമ്മള്‍ പ്രയാസപ്പെട്ട് അയാളെ അറിയിക്കുന്നു വഴിയില്‍ ഒരു പാമ്പുണ്ട് എന്ന്.അയാള്‍ക്കും ‌പേടിയുണ്ടെങ്കിലും അയാളുടെ കയ്യില്‍ വെളിച്ചമുണ്ട്, ആ വെളിച്ചത്തില്‍ സൂക്ഷിച്ച് അയാളാ പാമ്പിനെ നോക്കുന്നു.അപ്പോഴതാ ആശ്വാസത്തോടെ അയാളും നാമും അറിയുന്നു - അത് പാമ്പല്ലാ ഒരു കഷണം കയറാ(രഞ്ചു)ണെന്ന്.അയാളും നമ്മളും ഒരുപോലെ ആശ്വാസം കൊള്ളുന്നു, ശ്വാസഗതി നേരെയാകുന്നു, വിയര്‍ക്കല്‍ നില്‍ക്കുന്നു, വായില്‍ വെള്ളം തിരിച്ചു കയറുന്നു, നമ്മുടെ മണ്ടത്തരം ഓര്‍ത്ത് നമൂക്കു തന്നെ ഒരിളം വളിച്ച ചിരി വിടരുന്നു, നമ്മളും അയാളും യാത്ര തുടരുന്നു.

                                     ചുരുക്കത്തില്‍ ഇതാണ് രഞ്ചു സര്‍പ്പ ന്യായം.നമ്മുടെ കണ്ണുകള്‍ മായക്കാഴ്ചകള്‍  പലതും കാണിച്ചു തന്ന് കബളിപ്പിക്കും.നമ്മുടെ കണ്ണുകളുടെ പ്രത്യേകത മൂലം നാം കാണുന്ന   കാഴ്ച്ചകള്‍ പലതും മായമായിരിക്കും.അതില്‍ നിന്നും സത്യമേതാണ് ചീത്തയേതാണ് എന്ന് നാം തനിയേ കണ്ടെത്തണം.മായക്കാഴ്ച്ചകള്‍ പലവിധത്തിലുണ്ടാകാം.നമ്മുടെ കണ്ണിന്റെ പ്രത്യേകത കൊണ്ടുണ്ടാകാം,മനസ്സിന്റെ നിലവാരം കൊണ്ടുണ്ടാകാം, മറ്റുള്ളവരുടെ പ്രേരണ കൊണ്ടുമുണ്ടാകാം.നമ്മുടെ കണ്ണിന് ഒരു പാടു പ്രത്യേകതകളുണ്ട്, ആ പ്രത്യേകതകള്‍ കൊണ്ടുതന്നെ സത്യമല്ലാത്ത മിഥ്യയായ കാഴ്ച്ചകള്‍ നമുക്ക് നമ്മുടെ കണ്ണുകള്‍ കാട്ടിത്തരുന്നുണ്ട്.പിന്നൊന്ന് നമ്മുടെ മനസ്സില്‍ അടിയുറച്ചു പോയ ചില ധാരണകള്‍ നമ്മെ അന്ധമായി ചില കാര്യങ്ങളില്‍ത്തന്നെ ഉറച്ചുനില്‍ക്കാന്‍ പ്രേരിപ്പിക്കും,അവന്‍ അഭിപ്രായസ്ഥിരതയുള്ളവന്‍ എന്നൊക്കെ നമുക്ക് പേരുകിട്ടുമെങ്കിലും നമ്മള്‍ ഏറ്റവും പഴഞ്ചനും കാശിനുകൊള്ളാത്തവനായി മാറുകയും ചെയ്യും.ഇങ്ങനെയൊരു മനസ്സിനെ രൂപപ്പെടുത്താന്‍ , ദൈവവിശ്വാസത്തിന്റെ കാര്യത്തിലെങ്കിലും, നമ്മുടെ അഛനപ്പൂപ്പന്മാര്‍ മുതല്‍ അമ്മയമ്മൂമ്മ വരേയുള്ളവര്‍ കിണഞ്ഞു പരിശ്രമിക്കും, പുരോഹിതന്മാരും  ജ്യോത്സ്യന്മാരും ഒക്കെ ഇതില്‍ മുന്‍പന്തിയില്‍ നില്‍ക്കുന്നവരാണ്. മാധ്യമങ്ങളുടെ കാര്യം പറയാനുമില്ല.സൂക്ഷിച്ചു നോക്കിയാല്‍ ഇവരൊക്കെ അധികാരത്തിന്, അധികാരികള്‍ക്ക് ദല്ലാള്‍ പണി ചെയ്യുന്നവരാണെന്ന സത്യം നമുക്ക് മനസ്സിലാകും, പക്ഷെ അതിന് മനസ്സിനെ  സ്വതന്ത്രമാക്കുകയും വേണം.

What spirituality is? Kaushika’s story as told by Ram Vakkalanka

There was a young man called Kaushika, who practiced meditation and yogic austerities for a long time in a forest near a city called Mithila in northeastern part of India. One day, while Kaushika was resting under a tree after a long stretch of meditation, a crane landed on top of the branch directly above Kaushika and defecated. The bird’s excretion fell on Kaushika’s head. Kaushika felt uncontrollable wrath at this and looked at the bird severely. As if Kaushika’s angry looks were a deadly arrow, the crane fell down dead. Seeing this, Kaushika thought to himself that be due to his austerities, he attained some kind of extraordinary powers and was proud of himself.

Just as a honey-bee collects honey little by little from many flowers, the spiritual aspirant has to collect his food little by little from different households, without being a burden on any family. The aspirants are allowed only one meal a day and they can ask for food only three times. As per the tradition, Kaushika went into the city to get some food later that day. As luck would have it, Kaushika didn’t get any food from the first two houses he chose that day. Kaushika stood in front of the third and last house for the day, hungry and tired, and asked for food. The lady of the house was busy serving a meal to her family at that time and didn’t respond promptly to Kaushika. Having asked for food three times and not getting any response, Kaushika was about to move on with a little disappointment, when he saw the lady of the house hastily coming out with some food to donate. Starving and impatient, Kaushika looked at her angrily for the inordinate delay in serving him food.

The lady, sensing Kaushika’s anger, looked at him quietly and said, “I was busy serving my family and hence the delay. Besides, I am not a crane to be killed by your angry looks.” Kaushika’s consternation knew no bounds! How did this lady know about the morning’s incident, to which there were only two witnesses: himself and the crane! The lady, as if reading Kaushika’s thoughts said to him, “Yoga is not just about sitting under a tree and meditating. You can attain enlightenment by discharging your responsibilities perfectly and being detached. If you have further doubts, please see the town butcher Dharmavyadha and he will give you all answers.”

Kaushika, quite humbled, silently walked away from there looking for Dharmavyadha, the butcher. As soon as Dharmavyadha saw Kaushika, he smiled, addressed Kaushika by name and remarked about the latter’s encounter with the lady as if he were a direct witness to the incident. This was the second shock for the day to Kaushika. Reduced to dust by the so-called commoners, Kaushika humbly asked Dharmavyadha what kind of yogic practices he practiced to obtain such miraculous spiritual powers. Dharmavyadha said to Kaushika, “I never practiced any spiritual austerities, meditation or yoga like you. All I know is how to do my duty well. I serve my parents and elders, take care of my family, fulfill my obligations to the society and I practice detachment from all this knowing that I am the eternal self and always free.” Kaushika received Dharmavyadha’s teachings with utmost reverence, realized his folly in talking the life of an innocent bird and left with a perfect idea of yoga philosophy.

Adi Shankaracharya, one of the most renowned yoga philosophers, said: Svasvakarmanushthanameva Bhagavataha Puja - fulfilling one’s duties and obligations constitutes highest spiritual austerity and leads to spiritual liberation. Bhagavadgita, one of the most authoritative works on yoga, offers an interesting definition of yoga: Yogaha Karmasu Kaushalam – yoga is perfect fulfillment of one’s duties. In other words, a plumber who does a great job is practicing yoga, an athlete who brings medals to his country is a yogi, a mother who raises a healthy family is a yogi, a leader who leads his community towards progress is a yogi. Yoga is the birthright of everyone; no country, no culture, no color, no race has an exclusive right to it. The housewife, the musician, the mechanic…anyone can (and should) be a yogi.

... fulfill your role in the world

Swami Charles Chaitanya (Whom I met in Chennai 5 years back)

Charles Chaitanya was born in Alwaye. Kerala, Southern India, as son of Lily and Karuveli Pyli Joseph. After his academic education he had different roles in life – Businessman, Politician, Film actor-director, Social worker. Seeking truth he became a wandering monk, traveling around India from ashram to ashram, Guru to Guru. He underwent philosophical studies, yogic practices, spiritual researches with Guru Nitya, an exemplary, well renowned spiritual master in India. Finally God blessed him.

This blessed self at present as the head of Naryana Gurukulam Chennai, as well as the preceptor head of the World peace Center has been extensively traveling around the globe for the last fourteen years, sharing this sacred wisdom thereby giving a friendly hand to number of spiritual aspirants to enter this ever present abode of abundant light, love, life, beauty, joy and peace.

The great spiritual masters at all times all over the world have unanimously proclaimed that the goal of human existence is the realization of the Self, because the Self Itself is the bliss, that is the real meaning and value of life, that all the living beings on earth are directly or indirectly, consciously or unconsciously searching for. However, by the great mistake of identifying oneself with the body they are falsely trying to obtain “That Joy” from the ephemeral objective world and thus get totally enslaved and entrapped in the snares of differences, attachments, selfishness, passions, discontentment, loss of inner balance, fear of the death, etc; and make life a hell and a curse.

On the other hand self-realisation leads one to unity, love, freedom, peace, eternity, great inner relief and fulfilment and makes life Blissful!.

(Extracts from his website: http://www.swamicharles.com)

You may also visit:
www.owpc.net
www.viswashanthi.com

`Happiness? IT's the tip of your tail!'

A small kitten had just returned from cat philosophy school. He was running around in circles, trying to catch his tail. A seasoned old alley cat, asked the kitten what she was doing.
"I have learnt that happiness is in the tip of your tail, and I am trying to catch mine, so that I will always be happy."
The old Tom replied: "You have learnt well. I never received a fancy education, but I too have heard that happiness is in the tip of my tail. What I have also discovered is that if you forget about trying to catch it, it will follow you wherever you go."

Moral: we must decide what to focus on and what we should ignore. If we chase after a wrong goal, we will end up getting exhausted.

(Mr.Azim Premji - Wipro Chairman and Managing Director)

Who is an Ideal Devotee?

Even those with Bhakti must have certain qualities to gain the grace of God. This is explained in detail in Chapter 12, Shloks (verses) 13-20 of the Gita. The ideal devotee (Bhakta) should…

• not hate any living being
• cultivate friendship and compassion
• give up the feeling of "I and Mine"
• be unmoved by happiness or misery
• be forgiving
• strive for self-control
• always be content with what he/she has
• have a strong determination
• surrender his/her mind and intellect to God.
• not be afraid of anyone; and none in the world should fear him/her
• desire nothing
• be pure and efficient
• be free from elation, anger, fear and turbulence of mind
• be indifferent to what befalls him/her
• be free from weakness of mind
• free from the feeling that he/she is an independent agent
• have no feeling of elation and enmity or desire
• develop an attitude of mind which rejects good as well as bad things
• have no attachments and should accept pain and pleasure, honor and disgrace, heat and cold equally as his/her portion
• look upon friends and foes alike
• not indulge in idle talk
• not attached to any fixed abode
• be steadfast in mind.

It is such a 'Bhakta' that is dear to Sri Krishna. And most important of all, those Bhaktas are most dear to God who love him with full faith in his supremacy.

May we all be worthy of Gita's Bhakti!